Eric Hobsbawm - Sıra dışı insanlar direniş isyan ve caz

Hobsbawm kitaplarını her okuduğumda bir teori, görüş nasıl kültleşir onun izlerini görüyorum. Atıflar olabildiğince az kendi görüşlerinin tutarlılığını üzerine şekillenen kitaplar. Sözün doğrusu görüşlerine katılmıyor değilim. Genelde kafama yatan fikirler.
Bu kitap için söyleyebileceğim olumsuzluk, akmıyor. Gerçekten ağır bir dil. Makalelerden oluştuğu için dilin edebi eksikliği söz konusu.
Olumlu yanları ise gerçekten dopdolu. Sıradışı insanlar'ın hikayelerini anlatmış. Unutulmamış bu insanlar sadece onu hatırlamak isteyenler hatırlamış.
Benim hoşuma gitti.

Bu arada kitaba üç kere yeniden başladım. Dile kolay. Anca ısına bildim. Fakat sonlara doğru müzikle ilgili konular çok ilgimi çekti.

Alıntılar

Yoksulluk onlar için kaçınılması değil, çözülmesi de gereken ortak bir olgu haline gelmiştir. (13)

İnsanın mutluluğundan söz ettiğinde aklından geçen fakirliğin ve eşitsizliğin sona ermesiydi. (14)

Makineler, tüm diğer mülkiyet türleri kadar yasanın koruması altındadır. (25)

İşçi hareketlerinin liderlere, liderlerin de eğitime ihtiyacı vardır. (96)

Kapitalizm varlığını sürdürürken sanatın sosyalist olamayacağını bilecek kadar gerçekçiydi. (173)

Köylünün içinde yer aldığı ulus ve devlet düşüncesi kişisel sorular ve dostluktan ibarettir. (187)

Sahip olunan toprak kullanılmalıdır, emek olmadan sahiplik düşünülemez. 

Yatak yoksulun operasıdır. (275)

Caz diğer tüm şeylerin yanı sıra, diaspora müziğidir. (284)

Popüler kültür yüzyılımızın evrensel kültürüdür. (348)

Sıra dışı insanlar 

Direniş isyan ve caz

Eric Hobsbawm
çeviri: Işıtan Gündüz
Yordam Kitap
351 sayfa.

Eric Hobsbawm - Sermaye Çağı

Para, Para, para...

Öyle bir devirdeyiz ki para hem araç, hem amaç, hem her şey halini aldı. Çok üzücü bir durum. İşin aslında da herkes üç maymunu oynuyor. Herkesin sınırları herkesi kapsıyor, düzeltirsek büyük bir kısmı diyelim. Çünkü kendini hayattan uzaklaştıran kişiler var. İnziva olmasa da on yakın bir yaşam sürenler. Bunların dışındakiler ben, komünist yazarlar, eleştirmenler, düşünürler, hepsi kapitalisttir. Çünkü kapitalist olunmaz, kapitalist doğulur.

Sermaye çağı adlı kitap Eric Hobsbawm' ın paranın öneminin bu kadar artmasının tarihi aslında. Belli zaman arasını bir çok faktör açısından inceliyor. Yorumdan uzak gerçekliği tüm çıplaklığıyla ifade etmeye çalışmış. Tabi gerçek talipleri için sadece bir kaynak kitap. Daha bir çok kitaptan beslenmek gerek fakat Eric Hobsbawm işini iyi yapmış. Kitap genel olarak anlaşılır. Çok fazla ekonomik teorilere girmeden tarihsel süreçlerde kalmış.

Eksiklik olarak ise diğer dünyayı görmezden gelmiş. Evet belki piyasalarda diğer ülkelerin bir ağırlığı yok. Borsada işlem gören şirketleri fazla değil. Yine de biraz daha incelenebilirdi. Kitabı daha da kalınlaştırması olası ama ne yapalım, bazen gerekli. Yoksa genel olarak sadelikten yanayım ve ulaşılması en nihai hedefin o olduğunu düşünüyorum.

Bu arada belirtmemte yarar var, üniversitede incelediğim bir kitap.

Alıntılar

Ticaret, en ucuza alıp, en pahalıya satma başarısı.

onlara, gösterileri devrime dönüştürme gücünü veren şey aç olmalarıydı.

Özel girişim özgürleştirir.

Yerküre, coğrafi bir ifadeden kesintisiz işlemsel bir gerçeğe dönüştü.

Onlar sanat ürünlerini yaratırken, bugün bizler yalnızca lüks endüstri malları üretiyoruz, bu insanları bu denli kökten değiştiren şeyin ne olduğunu bilmiyoruz.

Edebiyat ve görsel sanatlar, müzikten, geçen yıllara göre daha aşağılar.

Avrupa savaşlarının kökeni ekonomi.

Ulus fikrini aşılamak için ilköğretim arttı.

Eski yaşamları adına ona karşı direnenler yenildiler, ilerlemenin silahıyla ona karşı koyanların günüyse henüz gelmemişti.

Siyaset yapılacak bir şey değil, satın alınacak bir şeydir.

O tarihten sonra toplumsal devrimciler, şayet iktidarı ellerinde tutmayı beceremezlerse başlarına neler gelebileceğini öğrendiler.

İnsanlar neden göç ettiler, büyük ihtimalle yoksulluktan.



Sermaye Çağı

Eric Hobsbawm

Dost Kitabevi

350 sayfa